GRANICA FUNKCJI - DEFINICJE I TWIERDZENIA
Definicja granicy funkcji według Heinego
Liczbę g nazywamy granicą funkcji f(x) w punkcie x0 wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdego ciągu (xn) o wyrazach xn∈S, zbieżnego do x0, ciąg wartości funkcji (f(xn)) jest zbieżny do g, co zapisujemy
limx→x0f(x)=g⟺∀(xn)∀n∈N,xn∈Slimn→∞xn=x0⟹limn→∞f(xn)=g
Definicja granicy funkcji według Cauchy'ego
Liczbę g nazywamy granicą funkcji f(x) w punkcie x0 wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdej liczby ε>0 istnieje liczba δ>0 taka, że dla każdego argumentu x spełniającego nierówność 0<|x−x0|<δ zachodzi nierówność |f(x)−g|<ε, co zapisujemy
limx→x0f(x)=g⟺(∀ε>0∃δ>0∀x(0<|x−x0|<δ))⟹(|f(x)−g|<ε)
Definicja Heinego jest równoważna Definicji Cauchy'ego. Granice g∈R nazywamy granicą wtaściwą.
Twierdzenie
Jeżeli
limx→x0f(x)=gilimx→x0h(x)=p, to
limx→x0[f(x)±h(x)]=g±p
limx→x0[f(x)⋅h(x)]=g⋅p
oraz przy dodatkowym założeniu, że p≠0
limx→x0f(x)h(x)=gp
Twierdzenie - granica funkcji złożonej
Jeżeli limx→x0f(x)=y0ilimy→y0h(y)=g oraz f(x)≠y0 dla każdego x z pewnego sąsiedztwa punktu x0, to
limx→x0h(f(x))=limy→y0h(y)=g
Definicjagranicy niewłaściwej w punkcie według Heinego
Mówimy, że funkcja f(x) ma w punkcie x0 granicę niewłaściwą +∞ wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdego ciagu (xn) o wyrazach xn∈S i zbieżnego do x0, ciąg (f(xn)) jest rozbieżny do +∞.
limx→x0f(x)=+∞
Mówimy, że funkcja f(x) ma w punkcie x0 granicę niewłaściwą −∞ wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdego ciagu (xn) o wyrazach xn∈S i zbieżnego do x0, ciag (f(xn)) jest rozbieżny do −∞
limx→x0f(x)=−∞
Definicja granicy niewłaściwej w punkcie według Cauchy'ego
Mówimy, że funkcja f(x) ma w punkcie x0 granicę niewłaściwą +∞ wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdej liczby M istnieje liczba δ>0 taka, że dla każego argumentu x spełniającego nierówność 0<|x−x0|<δ zachodzi nierówność f(x)>M
limx→x0f(x)=+∞⟺∀M∃δ>0∀x(0<|x−x0|<δ)⟹(f(x)>M)
Mówimy, że funkcja f(x) ma w punkcie x0 granicę niewłaściwą −∞ wtedy i tylko wtedy, gdy dla każej liczby M istnieje liczba δ>0 taka, że dla każego argumentu x spełniającego nierówność 0<|x−x0|<δ zachodzi nierówność f(x)<M
limx→x0f(x)=−∞⟺∀M∃δ>0∀x(0<|x−x0|<δ)⟹(f(x)<M)
Jeżeli w określeniu granicy (właściwej lub niewłaściwej) funkcji f(x) w punkcie x0 zastąpimy sąsiedztwo S tego punktu przez sąsiedztwo lewostronne (x0−δ;x0) lub prawostronne (x;x0+δ), to otrzymamy określenie tzw. granicy jednostronnej
- lewostronnej limx→x0−f(x)
- prawostronnej limx→x0+f(x).
Twierdzenie
Funkcja f(x) ma granicę (właściwą lub niewłaściwą) w punkcie x0 wtedy i tylko wtedy, gdy
limx→x0−f(x)=limx→x0+f(x)
Niech funkcja f(x) jest określona na przedziale (a;∞).
Definicja granicy według Cauchy'ego w +∞
Mówimy, że funkcja f(x) ma w punkcie niewłaściwym +∞ granicę g wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdej liczby ε>0 istnieje liczba δ taka, że dla każdego argumentu x>δ zachodzi nierówność: |f(x)−g|<ε, co zapisujemy
limx→+∞f(x)=g⟺∀ε>0∃δ∀x>δ⟹|f(x)−g|<ε
Definicja granicy według Heinego w+∞
Mówimy, że funkcja f(x) ma w punkcie niewłaściwym +∞ granicę g wtedy i tylko wtedy, gdy dla każego ciagu (xn) o wyrazach xn∈(a;∞), rozbieżnego do +∞, ciag (f(xn)) jest zbieżny do g, co zapisujemy
limx→+∞f(x)=g
Niech funkcja f(x) jest określona na przedziale (−∞;a).
Definicja granicy według Heinego w −∞
Mówimy, że funkcja f(x) ma w punkcie niewłaściwym −∞ granicę g wtedy i tylko wtedy, gdy dla kazdego ciagu (xn) o wyrazach xn∈(−∞;a), rozbieżnego do −∞, ciżg (f(xn)) jest zbieżny do g, co zapisujemy
limx→−∞f(x)=g
Definicja granicy według Cauchy'ego w −∞
Mówimy, że funkcja f(x) ma w punkcie niewłaściwym −∞ granicę g wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdej liczby ε>0 istnieje liczba δ taka, że dla każdego argumentu x<δ zachodzi nierówność |f(x)−g|<ε, co zapisujemy
limx→−∞f(x)=g⟺∀ε>0∃δ∀x<δ⟹|f(x)−g|<ε
Podobnie określamy granice niewtaściwe −∞ oraz +∞ funkcji w punktach niewtaściwych −∞ i +∞.
Wybrane granice (przydatne przy rozwiązywaniu zadań)
limx→asinx=sinalimx→0sinxx=1limx→0ax=1,a>0limx→0ax−1x=lna,a>0limx→0ln(1+x)x=1limx→0ln(1+mx)x=mlimx→0(1+x)m−1x=m
Definicja Liczby e
Liczbę e określamy wzorem:
e=lim|x|→∞(1+1x)x
WARUNKI ISTNIENIA GRANIC
Twierdzenie (O granicy lewostronnej)
Jeżeli funkcja f(x) jest rosnąca i ograniczona w pewnym lewostronnym sąsiedztwie S punktu x0, to istnieje skończona granica lewostronna funkcji w punkcie x0
limx→x0−f(x)=g
i granica ta jest większa od wszystkich wartości, które f(x) przyjmuje w S.
Twierdzenie (O granicy prawostronnej)
Jeżeli funkcja f(x) jest rosnąca i ograniczona w pewnym prawostronnym sąsiedztwie S punktu x0, to istnieje skończona granica prawostronna funkcji w punkcie x0
limx→x0+f(x)=g
i granica ta jest mniejsza od wartości, które f(x) przyjmuje dla dowolnego x∈S.
Twierdzenie (O trzech funkcjach)
Załóżmy, że funkcja f(x) oraz dwie funkcje g(x) i h(x) sa określone w pewnym sżsiedztwie S punktu x0. Jeżeli dla każdego x∈S jest
g(x)≤f(x)≤h(x)
i jeżeli limx→x0g(x)=limx→x0h(x)=g, to limx→x0f(x)=g.
Analogiczne twierdzenie istnieją dla granic jednostronnych, dla granic w nieskończoności oraz dla granic niewłaściwych.
Twierdzenie (O warunku nieistnienia granicy skończonej)
Jeżeli funkcja f(x) określona w pewnym sąsiedztwie S punktu x0 nie ma granicy skończonej w punkcie x0, to istnieje ciąg (xn),xn∈S,xn→x0 taki, że odpowiadający mu ciąg wartości funkcji (f(xn)) jest rozbieżny.
Twierdzenie
Jeżeli funkcja f jest określona w pewnym sąsiedztwie S punktu x0 i dla pewnego ciągu (xn),xn∈S,xn→x0,ciag(f(xn)) jest rozbieżny, to funkcja f(x) nie ma w punkcie x0 granicy skończonej.
Twierdzenie (O warunkach Cauchy'ego istnienia granicy skończonej)
Niech x0 oznacza liczbe skończona albo +∞ albo −∞ i zatozmy, ze f(x) jest funkcja określona w pewnym sasiedztwie punktu x0. Warunkiem koniecznym i wystarczajaccym istnienia granicy skończonej limx→x0f(x) jest, aby dla ∀ε>0∃S(x0;δ) takie, ize dla każdych dwóch punktów x′,x′′ należacych do S(x0,δ) zachodzi nierówność
|f(x′)−f(x′′)|<ε
Twierdzenie
Jeżeli funkcja f(x) ma w punkcie x0 granicę skończoną, to istnieje sąsiedztwo punktu x0, w którym funkcja f(x) jest ograniczona.
Z istnienia granicy skończonej wynika ograniczoność funkcji. Natomiast z ograniczoności funkcji nie wynika istnienie granicy.
Twierdzenie o granicach funkcji
Jeżeli limx→x0f(x)=0+, to limx→x01f(x)=+∞
Jeżeli limx→x0f(x)=0−, to limx→x01f(x)=−∞
Jeżeli limx→x0f(x)=0 i (x)≠0 dla x∈S(x0;δ), to limx→x01|f(x)|=+∞
Jeżeli limx→x0f(x)=+∞ albo limx→x0f(x)=−∞, to limx→x01|f(x)|=0
Jeżeli limx→x0f(x)=+∞ i limx→x0g(x)=G>0, to limx→x0f(x)⋅g(x)=+∞
Jeżeli limx→x0f(x)=+∞ i limx→x0g(x)=G<0, to limx→x0f(x)⋅g(x)=−∞
Jeżeli limx→x0f(x)=+∞ i funkcja g(x) jest ograniczona w sąsiedztwie punktu x0, to limx→x0f(x)g(x)=+∞
Jeżeli limx→x0f(x)=+∞ i limx→x0g(x)=+∞, to limx→x0[f(x)+g(x)]=+∞
Jeżeli limx→x0f(x)=+∞ i limx→x0g(x)=0, to granice limx→x0f(x)⋅g(x) można wyznaczyć po szczegółowej analizie funkcji f(x) i g(x).
Jeżeli limx→x0f(x)=+∞ i limx→x0g(x)=+∞, to granice limx→x0[f(x)−g(x)] można wyznaczyć po szczegółowej analizie funkcji f(x) i g(x).
SYMBOLE NIEOZNACZONE
Podczas obliczania granic napotykamy na symbole zwnane "nieoznaczonymi". Nalezy wtedy przekształcić wzór funkcji lub zastosować odpowiednie "chwyty"
∞⋅0;∞−∞;00;∞∞;∞0;1∞;00
Definicja
Jezeli funkcja u(x) określona w sąsiedztwie S(x;δ) jest zapisana w postaci ilorazu u(x)=f(x)g(x), przy czym limx→x0|f(x)|=∞,limx→x0|g(x)|=∞, to mówimy, íe u (x) jest dla x dązacego do x0 funkcja typu ∞∞ lub nieoznaczonościa typu ∞∞.
Definicja
Jeżeli funkcja u(x) określona w sąsiedztwie S(x;δ) jest zapisana w postaci ilorazu u(x)=f(x)g(x), przy czym limx→x0f(x)=0,limx→x0g(x)=0, to mówimy, że u(x) jest dla x dążącego do x0 funkcja typu 00 lub nieoznaczonościż typu 00.
Definicja
Jeżeli funkcja u(x) określona w sąsiedztwie S(x;δ) jest zapisana w postaci iloczynu u(x)=f(x)⋅g(x), przy czym limx→x0|f(x)|=+∞,limx→x0g(x)=0, to mówimy, íe u(x) jest dla x dążącego do x0 funkcja typu ∞⋅0 lub nieoznaczonością typu ∞⋅0.
Przekształcając funkcję u(x) do postaci u(x)=f(x)/1/g(x) lub u(x)=g(x)/1/f(x), sprowadzamy to zagadnienie do przypadku nieoznaczoności typu ∞∞ lub 00.
Definicja
Jeżeli funkcja u (x) określona w sąsiedztwie S(x;δ) jest dana w postaci różnicy u(x)=f(x)−g(x), przy czym limx→x0|f(x)|=∞,limx→x0|g(x)|=∞, to mówimy, ˙ze u(x) jest dla x dążącego do x0 funkcja typu ∞−∞ lub nieoznaczonością typu ∞−∞.