Znajomość wzorów na pole trójkąta to podstawa. Ale prawdziwa siła tkwi w łączeniu ich z promieniami okręgów wpisanego i opisanego oraz z podobieństwem figur. Ta strona dostarcza kompletnych narzędzi do rozwiązywania nawet najtrudniejszych zadań.
Przykład: Bok \(a = 8\), wysokość \(h_a = 5\) → \(P = \frac12 \cdot 8 \cdot 5 = 20\).
Przykład: \(a = 6\), \(b = 7\), \(\gamma = 30^\circ\) → \(\sin30^\circ = \frac12\), \(P = \frac12 \cdot 6 \cdot 7 \cdot \frac12 = 10.5\).
Gdy znamy wszystkie trzy boki \(a,b,c\), a nie mamy wysokości ani kąta, ratunkiem jest wzór Herona:
Przykład: Trójkąt o bokach \(5,6,7\). \(p = \frac{5+6+7}{2} = 9\).
\(P = \sqrt{9 \cdot 4 \cdot 3 \cdot 2} = \sqrt{216} = 6\sqrt{6} \approx 14.7\).
W dowolnym trójkącie, który ma okrąg wpisany o promieniu \(r\), zachodzi:
To jeden z najczęściej wykorzystywanych związków w zadaniach łączących pole z okręgiem wpisanym.
Przykład: Trójkąt o bokach \(13,14,15\) ma \(p = 21\), pole \(P = 84\) (z Herona).
Zatem promień okręgu wpisanego \(r = \frac{P}{p} = \frac{84}{21} = 4\).
Dla trójkąta opisanego na okręgu (czyli mającego okrąg opisany o promieniu \(R\)) prawdziwy jest wzór:
Jest to wniosek z twierdzenia sinusów: \( \frac{a}{\sin\alpha} = 2R \), stąd \(\sin\alpha = \frac{a}{2R}\), a po wstawieniu do \(P = \frac12 bc\sin\alpha\) otrzymujemy powyższy wzór.
Przykład: Trójkąt równoboczny o boku \(a = 6\) ma pole \(P = \frac{36\sqrt{3}}{4} = 9\sqrt{3}\).
Promień okręgu opisanego \(R = \frac{a}{\sqrt{3}} = 2\sqrt{3}\). Sprawdzenie: \(\frac{abc}{4R} = \frac{6\cdot6\cdot6}{4\cdot2\sqrt{3}} = \frac{216}{8\sqrt{3}} = \frac{27}{\sqrt{3}} = 9\sqrt{3}\). Zgadza się.
\[ a^2 + b^2 = c^2 \]
Pole można wyrazić na dwa sposoby: \(P = \frac12 ab\) oraz \(P = \frac12 c h_c\). Stąd:
Oznaczmy: \(c = x + y\), gdzie \(x\) to rzut boku \(a\), \(y\) to rzut boku \(b\). Wtedy:
Dodatkowo wysokość \(h_c\) jest średnią geometryczną rzutów: \(h_c = \sqrt{xy}\).
Przykład: Przyprostokątne \(a=3, b=4\). Wtedy \(c=5\), \(h_c = \frac{3\cdot4}{5}=2.4\), \(r = \frac{3+4-5}{2}=1\), \(R = 2.5\).
Dla trójkątów podobnych \(\triangle ABC \sim \triangle A'B'C'\) zachodzi:
Zastosowanie: Jeśli znamy skalę \(k\), to każdy odpowiadający sobie bok w drugim trójkącie jest \(k\) razy większy (lub mniejszy). Dotyczy to także wysokości, środkowych, promieni okręgów wpisanych i opisanych.
Przykład: Trójkąty podobne w skali \(k = \frac{3}{2}\). Jeśli pole mniejszego wynosi \(20\), to pole większego = \(20 \cdot \left(\frac{3}{2}\right)^2 = 20 \cdot \frac{9}{4} = 45\).
Gdy prosta przecina dwa boki trójkąta i jest równoległa do trzeciego boku, odcina trójkąt podobny do wyjściowego.
gdzie \(k\) to skala podobieństwa mniejszego trójkąta do oryginału.
Poprowadźmy wspólną styczną zewnętrzną do dwóch okręgów. Promienie \(r_1, r_2\) i odległość między środkami \(d\) tworzą trójkąt prostokątny lub podobny – w zależności od konfiguracji.
Dla cięciw \(AB\) i \(CD\) przecinających się w punkcie \(P\) zachodzi:
To wynika z podobieństwa trójkątów \(PAC\) i \(PDB\) (kąty wpisane oparte na tych samych łukach).
Z punktu \(P\) poprowadzono styczną \(PT\) i sieczną \(PAB\). Wtedy:
To również wniosek z podobieństwa trójkątów \(PTA\) i \(PBT\).